وهم ِ اکنونم را می بینم.
وقتی که به گذشته نگاه می کنم،
گذشته ای که بسیار جدی بود!
و اکنون به آن خواب و خیال پی برده ام،
همه چیز را رویا و خیال می بینم.
ولی حیف که مردمان،
این حرف ها،
در کتشان نمی رود!
و گرنه راحت می توانستم،
به رویا بودن زندگی،
بخندم.
این زندگی بی اهمیت!
هیچگاه مرا ارضا نکرده است.
و من همواره،
خواهان سکوت و سکون بوده ام.
سکوت و سکون،
در برابر حقیقت مطلق.
آرامش ذهن گوهری گرانبهاست که هر کسی باید به دنبال تحقق آن باشد.
آرامش ذهن زمینه ای برای شادی و اندیشه ی راستین و آزاد است و خود نیز به زمینه هایی برای
تحقق نیاز دارد.
هر رفتار و گفتار و اندیشه ی ما،در آرامش ذهنی ما موثر است و مراقبه ،آگاهی و خویشتن داری می
تواند موجب آرامش ذهنی و بازسازی شناختی ذهن شود.ما نمی توانیم هر رفتاری داشته باشیم،
هر چیزی بگوییم،هر چیزی بخوریم و در عین حال توقع شادی و خوشبختی هم داشته باشیم.
ما در جریان عظیمی از انتخاب ها قرار داریم و اگر قرار باشد بی تفاوت و نا آگاهانه زندگی کنیم،حتما
دچار رنج خواهیم شد.
ولی انتخاب آگاهانه و استمرار در آگاهی و خردورزی،به شادی و آرامش منجر خواهد شد.
آرامش ذهن زمینه ای ست برای درست اندیشیدن و در نتیجه رشد و عروج اندیشه ی انسان ِ خردورز.