بيشتر ما با احساس تنهايي مواجهه شده ايم يا خواهيم شد.منظور حس بي كسي و بي پناهي و
رنجي ست كه ممكن است بر اثر عوامل مختلف به دست بدهد.زماني كه كسي يا چيزي كه تكيه گاه
مان است را از دست مي دهيم... يا اينكه به تكيه گاهي نياز داريم و بدون تكيه گاه مي مانيم.
احساس تنهايي مي تواند دو نوع مثبت و منفي داشته باشد كه فعلا به جنبه ي منفي آن توجه مي
كنيم.
اولين نكته اين است كه ما از كودكي جفت ها يا رفقا را با هم ديده ايم و اين اوضاع را طبيعي و
بي كسي را غير طبيعي و رنج آور شناسايي كرده ايم.عادت كرده ايم كه هميشه چيزي را به خودمان
وصل كنيم يا چيزي و تعلقي و وابستگي داشته باشيم.پس ابتدا بايد در مورد پيش فرض ها و عادت
هاي خود تجديد نظر كنيم.
يك مسئله اساسي اين است كه به هنگام احساس تنهايي،مراقب و آگاه باشيم.وضعيت ذهني خود
را تحت نظر داشته باشيم و به حماقت هاي خود و تجاوزات زندگي آگاه باشيم و وضعيف هاي مختلف
را به رسميت نشناسيم،بلكه سعي كنيم مسائل را مشاهده و درك كنيم تا بتوانيم كم كم از گرداب
وابستگي ها رها شويم.
ما كه در ميان موجي از عادت ها زندگي مي كنيم،براي هر رنجي ترياكي كشف كرده ايم.ولي هرگز
به ريشه ي رنج ها توجه نكرده ايم.ما هميشه مي خواهيم فرار كنيم.ما نمي خواهيم خودمان را
ببينيم.نمي خواهيم به خودمان تكيه كنيم.نمي خواهيم خودمان را بسازيم و بشناسيم.ما
نمي خواهيم متحول شويم...
ما ياد گرفتيم كه توسط وسائل و مسائل مختلف براي خودمان هويت و شادي و زندگي خيالي خلق
كنيم! و با همين عادت ها رنج ها را نمي بينيم.خيالات و توهمات چشمانمان را كور كرده است.
ما براي رنج هاي خود به دنبال دليل و نشانه اي مي گرديم.هيچ دليلي براي رنج ها وجود ندارد.تنها
دليل رنج خودمان هستيم.ما ذهن خود را پرورش نداده ايم و با هرزگي و ولنگاري زندگي مي كنيم.ما
در حال توجيه كردنيم.ما نمي خواهيم درك كنيم.
نكته ي ديگر اين است كه آيا كسي مي تواند خوشبختي را به ما هديه بدهد؟و اگر مي تواند آيا اين
خوشبختي دائمي خواهد بود يا موقتي؟حقيقت يا توهم؟آيا اين وابستگي و استفاده از ابزارها و
اشخاص براي آرامش و خوشبختي، خردمندانه است؟روزي كه وسيله يا شخصي نداشته باشيد چه
خواهيد كرد؟
انسان هاي ضعيف براي آرامش و شادي و رضايت از وسائل استفاده مي كنند،ولي خردمندان از
همه ي جستجوها و وابستگي ها به دورند.
چرا هميشه مي خواهيم صورت مسئله را پاك كنيم؟به هر كاري دست مي زنيم،به جز خودسازي.