زندگی زیباست,ولی سرابی بیش نیست.

شادی ها و لذت هایش زود گذر است.اگر هم جاودانه باشند باز فریبنده است.

آری,زندگی زیباست,ولی بی معنی ست.هوده ای ندارد.

زندگی با تمام زیبایی هایش به راحتی فریبت می دهد.زندگی تو را در خوابی عمیق فرو  برده.

زیبایی هم می تواند ابزاری باشد برای نادانی و فریب ما . لذت ها و شادی ها و زیبایی ها  نباید ما  را از

عشق و انسانیت و راستی غافل کنند.

 لذت ها و شادی ها و زیبایی ها به تو می گویند که آگاهی.به تو اطمینان می دهند که بیداری.ولی

خوابی.خوابی و فکر می کنی گه بیداری.

نه دیداری,نه بیداری

نه دستی از سر یاری

مرا آشفته می دارد چنین آشفته بازاری...

تمام عمر بستیم و شکستیم

بجز بار پشیمانی نبستیم

جوانی را گذر کردیم تا مرگ

نفهمیدیم به دنبال چه هستیم

عجب آشفته بازاری ست دنیا

عجب بیهوده تکراری ست دنیا

دلم از حجم تهی ست...

آنجا که دل تان تهی شد,تهی از آرزوها و خواسته ها و رویاها و کمبودها و عقده ها و غم ها و شادی و

تمایلات و هر چیز که به گذشته و آینده آینده متعلق است,

آنجا دیگر وابستگی قطع می شود,

اینجاست که عشق می تواند وارد شود...و البته پاکی.

دیگر مرگ بی  معنی ست.

شکست و پیروزی بی معنی می شود.مرگ و زندگی تفاوتی نمی کند.لذت و شادی و رنج تفاوتی ندارند.

آری باید تجربه کنیم تا بتوانیم درک کنیم.

می گویند لذت,می گویند شادی

ولی من می گویم عشق و آگاهی

و البته انسانیت و پاکی...

لذت و شادی برای مستی و خواب عالی ست.

برای فراموشی رنج ها,

برای ناآگاهی...

و البته زندگی بدون شادی و لذت خسته کننده و تکراری ست.

ولی زندگی بدون عشق و پاکی و انسانیت و نیکی جهنمی بیش نیست,

برای آنهایی که بیدارند...

مطالب مرتبط :

زندگی(۲)