یک زمانی هست که انسان جوان است و خودش را بسیار مهم می داند،
بعد که بیشتر کند و کاو می کند می بیند که چیزهای بسیار مهمتری از "خود" و دغدغه هایش هم وجود
دارند و در مقابل قدرت هستی سر خم می کند!
تسلیم می شود و دغدغه های شخصی و منیت ها را رها می کند.و حاصل این تسلیم،مشاهده و
آگاهی بیشتر و بهتر است که خودش زمینه ساز خوشبختی و آرامش است.
{ البته جریان بالا در مورد خودم صدق می کرد و نسبت به تعمیم آن به دیگران اطمینانی ندارم! و منظور
از جوانی،خامی و بی تجربگی ست ;) }
آخرين نوشته ها:
زندگی میدان جنگ نیست
ما کاملیم،ما بهترینیم!!!
طبیعت زیبا و مشکلات آدمی
فرار از خلوت و تنهایی
غرور جوانی
سخنگوی همراه ِ من!
احساس شاعرانه و غمهای عظیم!
مهر و راستی برای پیشرفت
شاد زیستن به خاطر صداقت و پاکی
شناخت آزاد و هوش
ننگ بر افکار منفی و خشن
تغییر دیگران یا تغییر خود؟
خشونت،درگیری،عصبانیت
صداقت مطلق و آثارش(مطلبی برای همه)
مواجهه با مشکلات زندگی
مطالب قبلي را نيز
مطالعه فرماييد
+
ايمان روشنگر - یکم آبان 1388ساعت 18:38
|
|
ارسال پيام |
