همان حیوان و انسان اولیه،درنده و وحشی است،ولی فقط آن خوی وحشی گری را با تشریفات خاصی

پنهان می کند.

بله همه ی حیوانات وحشی و خشن و بی رحم،گوشت را با درندگی خاصی می بلعند،انسان هم به

همین صورت است فقط نمایش کمی تغییر کرده است.

قصابی را به دیگری می سپارند،ولی کسی که گوشت می خورد،خودش هم وحشی و درنده خوی

است.چون کسی که خودش وحشی و درنده خوی نیست،اصولا نمی تواند بدن موجود دیگری را بخورد.

این توحش و بی رحمی به همه وجود شما رسوخ خواهد کرد و شما ندانسته و پنهان یا آشکار،در توحش

و خشونت خواهید زیست.

همه چیز در حال نو شدن و مدرن شدن است و این را به راحتی می توانیم می بینیم.ولی ذهن ها هنوز

دربند و سنتی باقی مانده اند.

محسوب می کنیم.

انسان در هر مرتبه و وضعیتی که هست،باید از حالت عامی بودن جدا و به گونه ای خاص شود.این یکی

از ابزارها و شیوه های خوشبختی ناب و مستقل است.ابندا باید به این شناخت برسید که انسان عامی

و معمولی چگونه انسانی است:

1- عامی کسی است که به جای تکیه بر خرد و آگاهی،بر چیزها و واقعیت های خودش تکیه می کند.

2-عامی کسی ست که هنوز در جهت سرنوشتی که جامعه و خانواده برایش مشخص کرده اند،حرکت

می کند،در مقابل انسان آگاه،خودش خالق سرنوشت خودش است.

3- عامی کسی است که برای درمان جسم و روان خود به داروهای عامیانه ای مثل سیگار،الکل،مواد

مخدر،سکس و جاه و مقام و زیبایی های جسمی و ... روی می آورد.در مقال انسان آگاه،با مراقبه و

آگاهی و اندیشه ورزی با مشکلاتش مواجهه می شود.

4- عامی بر هویت و شخصیتش تاکید می کند،ولی انسان آگاه به این نیازی ندارد که چیز ثابتی باشد.

5-عامی بر باورهایش تاکید می کند،ولی انسان آگاه،فقط آگاه و مراقب است . به باور نیازی ندارد.

6-عامی همیشه به دنبال حدها و چارچوب هایی برای حفظ آرامش است،ولی انسان آگاه ذهنش را بر

بروی همه چیز باز می گذارد و چیزی آرامش او را بهم نمی زند.

7- انسان عامی به سرنوشت و چیزهای ثابت موجود در اجتماع تسلیم می شود،ولی انسان آگاه از

تمام حدها و مرزها عبور کرده،به سمت هدف متعالی خود حرکت می کند.

به این ترتیب احتمالا بیش از 99.9 درصد انسان ها عامی هستند!!! ایرادی ندارد،هر لحظه که تصمیم

گرفته اید که از عامی و معمولی بودن خارج و به سمت آگاهی حرکت کنید،به میزان اراده و عزم خود،

به سمت  خاص بودن و آگاهی و خرد حرکت کرده اید.

اثری که این درک بر تو می گذارد،فوق العاده وسیع است و موجب هوشمندی فوق العاده ات می شود.

فقط کافی ست که درک کنی که ما در دنیای فانی و زودگذری زندگی می کنیم که تمام شادی ها و غم

ها و نگرانی ها و همه ی قیل و قالش به شدت گذراست،

با این درک،زمین برایت به بهشت و مکان آرام و آزادی تبدیل خواهد شد.

اگر گذرا بودن عمر و زندگی ات را مراقبه کنی،خوشبختی و هوش تو تضمین می شود،

تو به موجود فوق العاده قدرمند و خود بسایی تبدیل خواهی شد.