| تبليغات | X |
|
در مورد اخلاق وجود ندارد.
اخلاق و اصول اخلاقی در وهله ی اول یار و یاور خود انسان است و به آرامش و تمرکز او کمک می
کند.اصول اخلاقی به انسان کمک می کند که بتواند به درستی از تجربه ها برای بهبود شناختی و
روحی و فکری استفاده کند.
وقتی که دو یا چند انسان می خواهند با هم ارتباط برقرار کنند،به دلیل تفاوت ذهنی آنها،بدون شک
باید رفتارهای شناخته شده ی مشترکی داشته باشند تا بتوانند به درستی و با آرامش با هم
ارتباط برقرار کنند.به این رفتارهای شناخته شده،اخلاق می گوییم.
باید به این نکته توجه کرد که اخلاق و عادت اگر بد و بی پایه و اساس و منبع نا آرامی باشد،عامل
شر و بدبختی است.ولی اگر اخلاق و عادت،نیک و پالاینده و مایه آرامش انسان و جامعه باشد،
ستودنی و قابل ستایش است.
بنابراین باید به دنبال روش ها و عادت های درست و پالاینده و آرام بخش بود،نه اینکه چشم خود را
به روی واقعیت ها ببندیم و هر گردی را گردو ببینیم.
انسانی که اخلاقی و بر اساس نیکی و رشد و آرامش زندگی می کند،همیشه از اخلاقی زیستن و
نیکی هایش لذت می برد و این اخلاقی زیستنش مایه ی آرامش و تمرکز و پالایش ذهنی او خواهد
شد.
اخلاق می تواند تکیه گاهی معنوی برای انسان باشد.
زایش عمل اخلاقی به طور کلی می تواند دو نوع منبع داشته باشد:
1-درونی
2-بیرونی
زمانی ممکن است اساس شکل گیری اصل و قاعده ای، درون انسان باشد،این اصل ممکن است
برای شما خوب و ایده آل و کافی باشد،ولی لزوما برای دیگران و دنیای بیرون ایده آل و زیبا نیست.
همینطور ممکن است اخلاق دنیای بیرون از نظر شما جذاب نباشد،ولی باید به واقعیت های بیرونی
هم احترام بگذارید و آنرا صرفا با درون خودتان مقایسه نکنید.
در انسان ایجاد می کند،صحبت کنم.
شاید یکی از دلایل گرایش به شهوت رانی و لذت جویی،تسکین درد ها و غم ها و رسیدن به آرامش
باشد.ولی نکته ای که در مورد شهوت رانی و لذت جویی،بسیار مهم است،این است که بیشتر
انسان هایی که با مسئله شهوت رانی و اجبارگونه بودن آن برای خود،دست و پنجه نرم می کنند،در
ذهنشان افکاری را پرورانده اند که آن افکار باعث می شوند که رفتارشان اجبارگونه باشد.
مثلا کام جویی در ذهن فرد به عنوان معیاری برای برتری و قدرت تلقی می شود و در نتیجه نمی تواند
حقارت ناشی از لذت جویی های دیگران را تحمل کند و میل به شهوت و لذت جویی،به یک فشار و
اجبار ِ رنج آوری تبدیل می شود.و احتمالا بیشتر افراد نسبت به این افکار و پدیده ها آگاه نیستند و
در نتیجه میل و تشنگی و وابستگی به شهوت و لذت را جزئی طبیعی از زندگی می پندارند.
سرمایه گذاری ست.سرمایه گذاری مطمئن برای شادی و آرامش.آرامشی که مسیر پشیرفت
فکری شما را هموار می کند.
* اتفاقات بد،برای انسان های معمولی،رنج آفرین است ولی برای انسان های آگاه،فرصتی ست
بسیار مناسب برای آموختن،بهبود و خودسازی و شناخت.
دیگر آنقدرها نگران جایگاه خود در جامعه و هستی نخواهد بود،چون بیشتر به سمت پذیرش واقعیت ها
و دیدن و درک حقیقت حرکت می کند.
حریصانه زیستن و بی قراری و سخت گرفتن زندگی ناشی از برداشت غلط از نظام هستی است.
وقتی انسان به سمت دنیای آرامش ذهنی حرکت کند،دیگر هیچ چیز را با این سکوت و آرامش عوض
نخواهد کرد.
باشد که همگان در راه آرامش،مهر و خرد حرکت کنند.
