| تبليغات | X |
|
زندگی زیباست,ولی سرابی بیش نیست.
شادی ها و لذت هایش زود گذر است.اگر هم جاودانه باشند باز فریبنده است.
آری,زندگی زیباست,ولی بی معنی ست.هوده ای ندارد.
زندگی با تمام زیبایی هایش به راحتی فریبت می دهد.زندگی تو را در خوابی عمیق فرو برده.
زیبایی هم می تواند ابزاری باشد برای نادانی و فریب ما . لذت ها و شادی ها و زیبایی ها نباید ما را از
عشق و انسانیت و راستی غافل کنند.
بهترین هوده ی پدیده های زندگی شادی و لذت است.شادی و لذت هم گذراست.تکراری می
شود.هوده ای ندارد...
لذت ها و شادی ها و زیبایی ها به تو می گویند که آگاهی.به تو اطمینان می دهند که بیداری.ولی
خوابی.خوابی و فکر می کنی گه بیداری.
نه دیداری,نه بیداری
نه دستی از سر یاری
مرا آشفته می دارد چنین آشفته بازاری...
تمام عمر بستیم و شکستیم
بجز بار پشیمانی نبستیم
جوانی را گذر کردیم تا مرگ
نفهمیدیم به دنبال چه هستیم
عجب آشفته بازاری ست دنیا
عجب بیهوده تکراری ست دنیا
دلم از حجم تهی ست...
آنجا که دل تان تهی شد,تهی از آرزوها و خواسته ها و رویاها و کمبودها و عقده ها و غم ها و شادی و
تمایلات و هر چیز که به گذشته و آینده آینده متعلق است,
آنجا دیگر وابستگی قطع می شود,
اینجاست که عشق می تواند وارد شود...و البته پاکی.
دیگر مرگ بی معنی ست.
شکست و پیروزی بی معنی می شود.مرگ و زندگی تفاوتی نمی کند.لذت و شادی و رنج تفاوتی ندارند.
آری باید تجربه کنیم تا بتوانیم درک کنیم.
می گویند لذت,می گویند شادی
ولی من می گویم عشق و آگاهی
و البته انسانیت و پاکی...
لذت و شادی برای مستی و خواب عالی ست.
برای فراموشی رنج ها,
برای ناآگاهی...
و البته زندگی بدون شادی و لذت خسته کننده و تکراری ست.
ولی زندگی بدون عشق و پاکی و انسانیت و نیکی جهنمی بیش نیست,
برای آنهایی که بیدارند...
مطالب مرتبط :
چرا در جامعه ما،نیاز به محبت کردن و مورد محبت قرار گرفتن،ضعف محسوب می شود؟
چرا اظهار نیاز به عشق و محبت ضعف محسوب می شود؟چرا اینگونه شده؟
بسیار کمند کسانی که نیازشان به عشق و محبت راصادقانه بگویند.
کم اند کسانی که از نیازِ خود بگویند،
کم اند شجاعانی که از تنهایی خود بگویند،
بیشتر ماها رنج می کشیم و این رنج خود را پنهان می کنیم،
کمتر کسی آنقدر شجاع است که از نیازها و خواسته ها و دردها و رنج هایش بگوید.
کمتر کسی آنقدر آزاد است که با نیازهایش زندگی کند،
ما رنج ها و بدبختی هایمان را در آغوش گرفته ایم و هیچ اعتراضی نمی کنیم
نمی خواهیم خودمان باشیم،شاید نمی توانیم...
هر کسی هستی یه دفعه
قد بکش از پشت نقاب
از رو نوشته حرف نزن
رها شو از حیله خواب
نقش یک دریچه رو
رو میله قفس بکش
برای یک بار که شده
جای خودت نفس بکش
ولی شما که از عشق و محبت می گویید،شما که به عشق اعتقاد دارید،
ستایشتان می کنم،
شجاعانه عشق بورزید ، تردید نکنید،
و دل به پندار ضعیفان مسپارید
عشق هیچ محدودیتی ندارد،هیچ حدی ندارد،حد نمی شناسد،
عشق و شرط؟
عشق زمان و مکان نمی شناسد،
عشق سن نمی شناسد،
عشق آیین و مذهب نمی شناسد،
عشق بی حد و حصر است،
عشق جنسیت نمی شناسد.
بسیاری به خاطر تجربه های تلخ گذشته،از عشق و مهرورزی رو گردان شده اند،برخی هم فقط شعار
می دهند و شاید به این طریق ارضاء می شوند.شاید هم نمی توانند...
گول حرف هایش را نخور! به رفتارهایش توجه کن.فکر کن!فقط حرف می زند!حرف زدن و دروغ گفتن و
فریب دادن اصلا سخت نیست!
روزی که با دوست عزیز و مهربانم،شادمهر،آشنا شدم بسیار خوشحال بودم،چون از عشق و محبت می
گفت و می گوید،ولی روزی که فهمیدم در خانواده ای مسیحی بزرگ شده دلم برای ایران و ایرانی
سوخت،اظهار تاسف کردم.
ایران و ایرانی محبت را فراموش کرده...تجربه های تلخ گذشته،آرزوها و عقده ها و کمبودها و خواسته ها
و قوانین و آیین و نادانی هایش اجازه نمی دهند...نمی تواند عشق بورزد...
برای عشق ورزی نیازی نیست که طرف مقابل جنس مخالف باشد،نیازی نیست که تناسب سنی وجود
داشته باشد،نیازی به وجود تناسب
نیست،عشق معیار ویژه ای ندارد،معیارها از خودِ شماست...
عشق برنامه ریزی ندارد،آینده بی معنی ست و همچنین گذشته،
باید لحظه ها را عاشقانه زندگی کرد.
باید آزاد شویم،باید ذهنمان را آزاد کنیم،و عاشقانه به یکدیگر عشق بورزیم
و برای نیل به این هدف شجاعت و تجربه را توصیه می کنم،لطمه ها و ناراحتی ها و شکست ها می
توانند بهترین معلم ما باشند.
باید ناراحتی و عذاب را هم تجربه کرد،باید شکست را هم تجربه کرد،آری باید تجربه کنیم تا به درک
درستی برسیم.
و اشتباهات خود را بپذیریم و کم لطفی های ذیگران را فراموش کنیم،باید گذشته را فراموش کنیم.
باید با عشق و آگاهی زندگی کنیم،بیایید با یکدیگر مهربان باشیم،
و کاملا صمیمانه در ارتباط باشیم و همدیگر را از شراب عشق سیراب کنیم.هیچ انسانی را غریبه
ندانیم،با همه دوست باشیم و با همه انسان ها مثل یک دوست رفتار کنیم.
های دیوانگان
دیوانگانی که آزردن شما را لذتی ست
برای حفظِ آرامش خیالی تان...
ومنبعی برای لذت...
شماها،آری شماها،
شماها که با شراب نادانی ، مست و دیوانه شده اید...
دروغ شما را آرامش است و دیوارِ حفاظت از حریمِ اهریمنی تان...
های دیوانگان با شمایم
شما کجا و صداقت کجا؟
زندگی تان دروغ است
خود دروغید
شما کجا و راستی کجا؟
راستیِ شما جز نقش بازی کردن نیست
بازیِ رسیدن به اهداف و آرزوهای پلیدتان
عشق چیست؟چه می گویی؟
تو کجا و عشق کجا؟
مهربانی؟
اشتباه نمی کنی؟
فراموش نکن که تو دیوانه ای...
تو مستی...
عشقت جز برای آمالت نیست
مهربانیت یعنی تقاضا و تمنا
شماها دیوانگان با دیوانگی هاتان خوشید
شما کجا و انسانیت کجا؟
خوش باشید...
شاید راهی جز این ندارید
دیوانگی...
شماها خوابید
دیوانه و آگاهی؟
آگاهی دیوانگان هم جز دیوانگی نیست!
مستی و مستی و مستی...
خواب و خواب و خواب...
دیوانگی و دیوانگی و دیوانگی...
........تا مرگ!
